Norman Akers brengt de wereld in kaart. Zijn grote doeken zijn gevuld met een gelaagd web van cartografische symbolen, ontleend aan wegenkaarten, de filosofie van de Osage en zijn eigen visuele taal. Via deze kaarten zijn zijn beelden verslagen geworden die een introspectieve reis documenteren, waarbij hij zich een weg baant tussen thuis en elders, de tijdelijke verschuivingen van plaatsen in kaart brengt en getuigt van de ecologische politiek rond de vraag wie het recht heeft om te zijn en erbij te horen. Tot nu toe waren de schilderijen van Akers een dagboek. Nu zijn ze een voorbode. Zijn nieuwe werk is een commentaar op de ongekende, snelle ecologische achteruitgang die we allemaal meemaken, een oproep tot actie voor ons allemaal in deze laatste fase van het Antropoceen.

De abstracties van de plek zijn verweven met de geconstrueerde kaartelementen, waarbij de gebieden van de Osage vóór en na de ‘Removal’ vaak met elkaar worden vermengd. De eland en de schildpad zijn culturele verwijzingen naar respectievelijk de aarde en Turtle Island (Noord-Amerika). Samen geven ze uitdrukking aan wat Akers omschrijft als „een abstractie van de relatie die mensen hebben met het aardoppervlak”. Zijn gedurfde, schilderachtige penseelstreken brengen de snelheid en agressiviteit waarmee de achteruitgang plaatsvindt in beeld. Er is in deze ruimte geen tijd om een scherpe focus te vinden. Akers roept ons op om te kijken. We moeten kijken naar het land, de verstoring van de aarde, de uitbuiting van water en onze eigen individuele rol in deze mishandeling van onze kostbare aarde.

Elk doek wordt doorsneden door een horizonlijn, die voortkomt uit culturele opvattingen over het evenwicht tussen aarde en hemel. Akers gebruikt de horizonlijn om uiting te geven aan zijn waardering en genegenheid voor de volmaaktheid waarmee de aarde in ons levensonderhoud voorziet. Juist op deze plek, in deze ruimte die we delen, is de metaforische eland getuige van de snel voortschrijdende ontwrichting van alles wat ons voortbestaan mogelijk maakt.

De eland, die altijd op de doeken van Akers te zien is, fungeert als een visueel symbool van de Osage-stam voor de aarde: de bulten op zijn rug worden gezien als de heuvels van de prairie en de kruisende bewegingen van zijn gewei bootsen de stroming van riviersystemen na. Op deze doeken fungeert de eland als getuige van onze ontwijding van het aardoppervlak. Hij houdt ons in de gaten terwijl wij de hulpbronnen waar we zelf van afhankelijk zijn, uitbuiten, waardoor ze onbetaalbaar worden voor degenen die ze nu nodig hebben en uitgeput raken voor toekomstige generaties. De eland beantwoordt de blik van de toeschouwer en houdt ons onwankelbaar verantwoordelijk voor onze persoonlijke daden.

Er is geen tijd om te kijken waar de schade is begonnen, noch om op de apocalyps te wachten. Akers vraagt ons om naar de ruimte daartussen te kijken — waar we nu zijn — en na te denken over de vraag in hoeverre onze individuele keuzes ons ten goede zullen komen of schade zullen berokkenen terwijl we verdergaan. Ieder van ons zit verstrikt in hetzelfde web van het bestaan, tussen het verleden en de toekomst, en wordt ter verantwoording geroepen door de onverbiddelijke blik van de eland.

Deze reis kent geen definitief einde, alleen het besef dat we deze reis samen maken en dat we het enige reddingsvlot delen met de aarde zelf. Ons voortbestaan kan wederzijds zijn, maar is niet gegarandeerd.

—Heather Ahtone, directeur Curatorzaken, First Americans Museum, Oklahoma City, OK

Norman Akers behaalde zijn Master of Fine Arts in schilderkunst aan de Universiteit van Illinois in Urbana-Champaign, Illinois; een certificaat in museumstudies aan het Institute of American Indian Arts in Santa Fe, New Mexico; en een Bachelor of Fine Arts in schilderkunst aan het Kansas City Art Institute in Kansas City, Missouri.

Dit project maakt deel uit van het initiatief ‘Home Is Where We Are: Art of First Americans’. Het omvat instellingen verspreid over de Great Plains en vormt een gecoördineerde focus op hedendaagse inheemse kunst. Elke organisatie presenteert een eigen project dat bijdraagt aan een collectief dat inheemse perspectieven onder de aandacht brengt. Tot de deelnemende instellingen behoren het Chapman Center for Rural Studies, het Kansas Studies Institute, het Marianna Kistler Beach Museum of Art, het Mid-America All-Indian Museum, het Nerman Museum of Contemporary Art, het Salina Art Center, het Ulrich Museum of Art en Volland, A Place for Art and Community — waardoor de regio zich profileert als een bestemming om de kunst van de First Americans te beleven.

OPENINGSTIJDEN VAN HET MUSEUM
GRATIS TOEGANG
Di., vr., za.: 10.00-17.00 uur
Wo., do.: 10.00-20.00 uur
Zo.: 12.00-17.00 uur
Ma. en op feestdagen van het JCCC: gesloten

OPENINGSTIJDEN VAN HET CAFÉ
di.-vr.: 10.30-14.00 uur